Nieuws & Achtergronden
Truck, truck, truck
Ooievaarsrun wordt steeds groter
door webreporter Els van der Valk
Het was al een drukte van belang aan de Kerketuinenweg in Den Haag, waar weldra het startschot gegeven zou worden voor de eerst vijfenzeventig trucks en andere bijzondere voertuigen die meereden in de Ooievaarsrun. Wat vooral opviel was de kameraadschap en vrolijkheid onder de deelnemers. Er werd gelachen en vrolijke begroetingen klonken over en weer. Het was duidelijk dat de meeste deelnemers dit evenement niet voor de eerste keer bijwoonden.
Onderweg naar 'mijn truck', kreeg ik een kop koffie aangereikt door een vrijwilliger. Als ik aankom staat Ruud, chauffeur bij Blom DSW, al te wachten. Voor deze gelegenheid rijden we in een spiksplinternieuwe XF105 met een vermogen van 460pk! Ik ben niet de enige meerijder. In de bijrijdersstoel zit Alex. Op mijn vraag of dit de eerste keer is voor hem, kijkt hij me verontwaardigd aan. Wat denk ik wel niet! Het is minstens de twaalfde keer! Ieder jaar is hij er als de kippen bij met aanmelden. Op ‘bed’ zitten twee kleindochters van Ruud, Tessa en Cheyenne. Ik neem ernaast plaats.
In de voorste auto van de reddingsbrigade opende de Haagse Wethouder Rabin Baldewsingh van volksgezondheid de eerste rit die weldra gevolgd zou worden door nog drie colonnes van vijfenzeventig voertuigen. Naast hem zat heel symbolisch een ooievaar. Onder luid getoeter en het geloei van sirenes rijden we richting Westland.
Het eerste gedeelte is het nog vrij rustig maar bij rotondes en kruisingen blijven veel verkeersdeelnemers, al dan niet gedwongen door de omstandigheden, staan om naar ons te zwaaien. De afgesloten veilingroute wordt speciaal voor de Ooievaarsrun tijdelijk geopend. Er wordt duidelijk heel veel werk verzet om de doelgroep een fantastische dag te bezorgen.
Volgens Ruud komt het voor dat automobilisten er als een speer vandoor gaan zodra wij gepasseerd zijn, om ons bij de volgende kruising weer stralend toe te juichen. Ik vind het bizar maar tevens heel erg leuk, te zien dat mensen spontaan beginnen te springen en te juichen zodra we passeren. Ik voel me net de koningin van Lombardije. Helaas ben ik mijn 'handje' vergeten. Alex blijft er onverstoorbaar onder en steekt af en toe zijn hand op. De meiden zitten met een MP4-speler op hun hoofd. Boven de herrie van claxons en sirenes hoor ik de tonen van muziek uit mijn jongere jaren. Grappig dat deze piepjonge jeugd nog steeds kan genieten van Abba.
Als we een ziekenhuis of kerkhof passeren is het ineens opvallend stil. Door middel van spandoeken voorbij deze zones worden de chauffeurs bedankt voor hun begrip. Aan alles is gedacht.
Als we Scheveningen naderen moet ik mijn bewering, dat de Westlanders enthousiaster dan de Hagenezen (of moet ik Scheveningers zeggen) zijn, herzien. We worden binnengehaald door een enthousiaste menigte. Mensen hangen uit ramen en zwaaien met vlaggetjes. Alex wordt opgehaald en belooft met een stralend gezicht er volgend jaar weer bij te zijn. Tessa en Cheyenne vonden het kicken!
Zij feesten verder bij de visafslag, waar het programma tot ’s avonds 22.30 uur doorgaat. Voor foto's van de Ooievaarsrun, zie deze fotoreportage.
Meer over dit evenement
Ooievaarsrun wordt steeds groter ( 12-09-2010 )De Ooievaarsrun komt er weer aan! ( 18-08-2010 )
