-3.8 °C
Westlands Weer
zonnig
Windrichting Z
Windsnelheid 2
Welkom | Registreren | Inloggen | Help | Contact
zaterdag 04 februari 2012

Zakelijk

 Geert van der Meer:
Geert van der Meer: "Ik vind het belangrijk dat ik mijn meiden vaak zie." Foto: Frank Kraft
Geplaatst op: 29-07-2010 om 06:55 uur
Geert van der Meer (Flamingo Van der Meer Tuinbouwmaterialen):

’Mijn vader was kapitein, ik eerste matroos’

In de gigantische bedrijfshal aan de Vlotlaan in Monster staan rijen en rijen tuinbouwmaterialen en -machines. Het zijn de verdiensten van Flamingo Van der Meer, waar Geert van der Meer aan het hoofd staat. Hoewel zijn handel de hele wereld over gaat, blijft Geert liever thuis bij zijn gezin. "Het zijn heerlijke meiden.'

door Sandra Vlielander

Geert van der Meer is geboren en getogen in Naaldwijk, waar zijn vader Leen een tuincentrum had aan de Zuidweg. "Tuincentrum Flamingo, waar nu de nieuwe scholen gevestigd zijn", legt Geert verder uit. "Uit school hielp ik natuurlijk altijd mee. Planten water geven, in de tuinaanleg helpen, stenen verleggen, zelfs plantenbakjes en kerststukjes opmaken. Ja, er was altijd wat te doen. Jarenlang ging het goed, het kon eigenlijk niet beter. Maar toen ik een jaar of 19 was, moest hij de zaak verkopen om niet failliet te gaan. De hele inboedel, van teelttafels tot beregening, verkocht hij apart. Zo heeft hij eigenlijk die markt ontdekt van gebruikte tuinmaterialen."

De poezen
Geert leerde ondertussen voor tuinaanleg, maar had daar weinig zin meer in toen hij de zaak van zijn vader in rook op zag gaan. "Ik had daardoor niet meer de aandacht voor school en had het een beetje gehad. Ik deed alles behalve mijn huiswerk en bleef daardoor zitten", herinnert Geert. "Daar eindigde dus mijn schoolcarrière en vanaf toen ben ik door mijn vader in de zaak getrokken. Dankzij dat hijzelf de complete inventaris had verkocht konden we nog net een huisje in de Heenweg kopen. Achter het huis hadden we een klein stukje grond waar we de eerste spullen konden opslaan. Mijn vader zag er gelijk wel handel in, in die gebruikte materialen. Ook geïnspireerd door zijn achterneven, 'de poezen', Siem en Eef van der Meer. Bij oudere Westlanders zijn zij nog wel bekend."

Druivenkassen
De handel in tweedehands tuinbouwmaterialen was de nieuwe handelsonderneming van de familie Van der Meer. Langzaam groeide de voorraad materialen, van bloemengaas en steunmateriaal tot gaskachels. "We hebben ons goed in dat gaatje in de markt geperst", verklaart Geert. "Zo ben ik er eigenlijk een beetje ingerold op mijn 19e. Ja, ik heb veel geleerd van ' de oude baas', zoals Geert zijn vader steevast noemt. "Toen we in de Heenweg een stukje grond van de buurman konden kopen, hadden we eindelijk een binnenopslag in een oude druivenkas die er nog stond. Maar door de milieupolitie werden we op een gegeven gedwongen te verhuizen en het bedrijf ging naar een pand in Hoek van Holland. Ineens hadden we 1500 m² tot onze beschikking."

Website
De handelsorganisatie groeide snel, mede dankzij de inzet van internet. "Ik had al snel door dat we daar iets mee konden", vertelt Geert. "Zo'n 15 jaar terug informeerde een bloemenkweker uit Cyprus naar een bosmachine die hij nodig had. Hij wilde die wel bij mij bestellen, maar moest eerst een foto zien. Dat moest ik maar via e-mail versturen, iets dat ik nog nooit eerder gedaan had. Dus ik maakte foto's, bracht ze naar de 1-uurservice en scande ze in. Diezelfde dag verkocht ik alsnog die bosmachine. Internet is echt onze grootste visitekaart. In die beginjaren van de zaak waren wij het enige bedrijf in tuinbouwmaterialen dat op internet te vinden was. Onze handel is vooral interessant voor het buitenland, ik denk dat 80% van ons materiaal geëxporteerd wordt. De website is daarom onze winkel en die is 24 uur per dag open. Maandelijks hebben we bezoekers uit 60 verschillende landen. Dagelijks houden we bij wat er op voorraad is en wat net verkocht is."

Rem
In 2000 kreeg Geert een grote klap te verwerken. "Dat jaar overleed mijn vader. Hij was de kapitein van het bedrijf, maar ik was wel eerste matroos. Toen hij na veel gezondheidsproblemen met zijn hart en longen weer in het ziekenhuis werd opgenomen, kwam hij er in december 2000 niet meer uit. Ja, toen stond ik er helemaal alleen voor, dat was moeilijk. Ik was mijn vraagbaak kwijt en eigenlijk ook een beetje de rem op het bedrijf. Ik wilde wel eens 'te veel' aanpakken en mijn vader wist dat te temperen, zodat we niet ineens te veel zouden doen. Gelukkig had ik veel steun aan mijn vriendin, moeder en mijn zusje die toen de boekhouding deed, en later mijn oom. Met hem zit ik nog steeds regelmatig om de tafel. Hij is door de wol geverfd en heeft veel ervaring in het zakenleven. Ik heb van hem veel geleerd om als zaak te kunnen groeien."
Dat Geert een doorzetter is en van aanpakken weet, blijkt wel uit het feit dat het terrein in Hoek van Holland al gauw te klein werd. Daarom stond in 2004 weer een verhuizing op de planning, naar de Vlotlaan in Monster dit keer. "De hal is 4500 m² groot. Ik kon me de eerste keer dat ik er binnenliep niet voorstellen dat we het ooit vol zouden krijgen", herinnert Geert zich. "Maar al binnen een jaar was het toch weer te klein. In 2008 kocht ik om die reden in 's-Gravenzande nog een 2e bedrijfslocatie van 9000 m², die puur als opslag wordt gebruikt. Er ligt alleen al zo'n 200 km aan teeltsystemen bijvoorbeeld."

Verkering
Hoe druk hij ook is met zijn zaak, toch maakt Geert veel tijd vrij voor zijn gezin. "Daarom reis ik zelf weinig naar onze klanten over de hele wereld. Ik wil thuis zijn, bij mijn 'meissie' en onze kinderen. Astrid leerde ik kennen in 't Teejater, tijdens het stappen. Ik woonde net drie dagen in de Heenweg, maar Astrid, die iedereen in de Heenweg kent, wist niet wie ik was. Astrid heeft dus ook de groei van het bedrijf meegemaakt en was er van het begin bij betrokken. Nog steeds hebben we verkering, ja, en twee prachtige dochters van 4 en 6. Heerlijke meiden zijn het", glundert Geert. "Ik vind het belangrijk dat ik hen regelmatig zie, ze 's ochtends even naar school kan brengen of 's avonds naar bed mag brengen. De tijd gaat zo hard. Voor je het weet zijn het al weer pubers."
Een vast ritueel in het leven van Geert, is het dagelijkse kopje koffie bij zijn moeder. "Astrid en ik wonen nog steeds in de Heenweg, naast mijn moeder. Mijn moeder heeft altijd klaargestaan en voor ons gezorgd. Nu mijn vader er niet meer is, zorg ik een beetje voor haar. Dan drinken we samen een bakkie koffie aan de keukentafel, wat vroeger ons kantoor was. De zaak is flink gegroeid, ik zie het als een soort eerbetoon aan mijn vader eigenlijk. Verder geniet ik van een fijn gezin en we hebben een leuke vriendenkring om ons heen. Veel meer heb je niet nodig, toch?"

Reageren op dit artikel

Log dan in of registreer u nu.

Uitagenda